چه خوشحالم که می بینم تو را باز

در کنار این همه شادی

                  غمی از عمق وجودم پیداست

غم یک دوست.غم یک یار

                  غم او که فقط مهرست و وفاست

غم لحظه ی وداع با دلدار

                   چه کسیست این دلدار؟

که همه عاشق اویند

                  او رضاست

       صاحب مشهد که همش عشق و صفاست