نمی دانم چرا در کنار این همه مهر هراسانم

نمی دانم چرا با وجود این همه نعمت ندارم هیچ

نمی دانم چرا این باد هوهو می کند در این گرما

نمی دانم چرا این نم نم باران می گرید در این طوفان

نمی دانم چرا این موج هراسان است

نمی دانم چرا آسمان غم دارد

نمی دانم چرا رعدت هنوز فریادی به سر دارد

که هر چرا این همه چیز بر هم ریخته

خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااا سلام.

دلم داره برات پر می کشه.نمی دونم چرا این همه حرف دارم اما نمی تونم چیزی بگم...........

چرا امام زمان نمیاد شماها میدونین ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آهاااااااااااااااای پرنده ها با شمام.......

میدونین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

منم درست نمی دونم اما توی این چند روزه فهمیدم که امام زمان رفتار و اعمال ما رو که می بینه تو اومدنش تامل میکنه........

خدا ی من اون دریایی که توی این 6 روز پیشش بودم خیلی زیبا اما طوفانی بود.........

انگار کلی حرف داشت.........

توی این سفر یه داستان واقعی رو شنیدم که تا آخر سفر یادش باهام بود.....    یه آقایی توی خواب امام زمان رو می بینه که روبه روی دریا ایستاده و موج ها به حالت سجده جلوی حضرت فرود می آن.

شاید واسه بعضی شماها این معنی نداشته باشه اما برای من که توی این 6 روز کنار دریا بودم این داستان یه حال دیگه ای داشت....

اما خیلی خوش گذشت. ....به خصوص غروب کنار دریا که خیلی زیبا بود جای همه خالی بود..........(البته جای پرنده هایی که تا حالا منو همراهی کردن خالی بود)

5روز دیگه دارم می رم پیش اون عزیزت که توی شهر مقدس مشهد به شهادت رسید.........

خدایا ممنونم..........

سلام   خدا جونم الان به این موضوع رسیدم که برق عجب نعمت بزرگی!!! 

تا الان برق نداشتیم اما الان داریم .خیلی ها توی این شهر از نعمت داشتن برق محرومن و با شمع  یا آتش   خونه هاشون رو روشن نگه می دارن.

هر چند امروزه خیلی پیشرفت کردیم!!!!!!!.....!!     

بی چاره اونایی که توی این گرما نه پنکه ای دارن و نه کولری!!!!!!   

خیلی هوا گرم شده !هواشناسی هر روز درجه ی هوا رو از روز قبل بالاتر اعلام می کنه!

هفته ی دیگه عازم سفر 6 روزه هستم.....

از الان دلم برای همه ی پرنده های مهربون وصحبت با خدای مهربون و عزیزم تنگ می شه........!

قراره بریم دریا!!!!!

خدای خوب و مهربونم چرا آدما به خاطر هدفاشون با تو و اون امامای مهربون و عزیز این قدر طلبکارانه حرف می زنن؟؟؟ 

مگه اونا چه وظیفه ای در مقابل ما دارن ؟؟؟؟؟؟هان؟؟؟؟

خدای بزرگ دوست دارم در باره ی اون عزیزی که همه منتظر ظهورش هستن اطلاعات کسب کنم ....

پرنده های عزیز اگه اطلاعاتی در این باره دارید من رو راهنمایی کنید ممنونم! 

"من کی ام؟"یک پرسش تکراری است

کز ازل چون سیل در من جاری است

باز پتک آهنین "من کی ام؟"

ضربه زن شد با طنین "من کی ام؟"

باز مامور سوالی بی جواب

آمده از راه با حکم عذاب

باز بر در ضربت انگشت اوست

حکم جلب روح من در مشت اوست

باز در من "من کی ام؟"رخ می دهد

ناشناسی گنگ پاسخ می دهد :

من تماما روح یا تن نیستم

من کسی غیر از خود من نیستم

قطره ای کوچک ز نیل نیستی

هستم اما از قبیل نیستی

حلقه ای چرخان به انگشت عدم

از تبار هیچ از پشت عدم

روی این دریا حبابی ساده ام

خالی از خود اتفاق افتاده ام

چرخش وارونه ی زایند گی

باز می گرد مرا از زندگی

مثل طوماری که بازش کرده اند

باز با انگشت رازش کرده اند

نا گه از یک سو رهایم می کنند

رهسپار ابتدایم می کنند

در مسیر تو به توی نیستی

تند می غلتم به سوی نیستی

روی دست موج چون خس می روم

واژگون می غلتم و پس می روم

می خورد شلاق گردابم به تن

میدرد بر قامت من پیرهن

از هوای وهم خالی می شوم

موج دریای خیالی می شوم

نیتسی راه نفس می گیردم

از خودم بی وقفه پس می گیردم

میروم تا ساحلی از جنس هیچ

می خلد خار عدم در تاولم

باز می گردد به جای اولم

سروده:سید حسن حسینی

خدای من چه قدر آدما رنگارنگن.............  

بعضی وقتا از خودم حرصم می گیره که چرا نمی تونم حتی من هم یک رنگ باشم...............

جودی منو به خودم آورد که ما وواقعا دنبال چی و چه هدفی هستیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟  

نمی دونم آدما چرا یک رنگ نمی شن؟؟؟؟؟چرا شیشه ای نمیشن؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آدمای یک رنگ و شیشه ای داریم اما هیچ کس اونا رو قبول نداره..!

خدایا امروز دلم گرفت اما بعد خوشحال شدم.....

دلم گرفت چون باز هم توی یکی از برخوردهام با.........نتونستم اونی باشم که دلم می خواد. 

اما خوشحال شدم که حس کردم الان خیلی ها مثل اون عزیز دلم رفتن مهمونی که بهشون خوش می گذره     و الان خیلی ها مثل کوچولو که نمی شناسینش توی جمع خونواده شون و با حضور یک عزیز از سفر بر گشته در خونوادشون کنار هم نشستن و ....... 

هیچی مثل شادی توی خانواده نیست.........

چرا بعضی از پدر و مادر ها بچه هاشون رو از یه همچین نعمتی محروم می کنن......

خدایا فراموش کردم فرق بین خوبی و بدی چی بود.!

فراموش کردم فرق بین شادی و غم چی بود.!

فراموش کردم فرق بین دوری و نزدیکی چی بود.!

فراموش کردم فرق بین ما آدما چی بود.!

فراموش کردم ....................!

نمی دونم چرا همه ی اینا رو فراموش کردم...

گم شدم توی دو راهی سختی گیر کردم.....

نمیتونم گریه کنم. یه چیزی مثل سنگ راه گلوم رو بسته......

توی این مدته فهمیدم که تو هر کاری می تونی بکنی.........

من اون روز نفهمیدم اما 4 روز بعد وقتی که شنیدم پسر یکی از دوستای خانوادگیمون روی پشت بوم در حالی که اونم مثل من داشته به تو و بارون و رعدت نگاه می کرده و مثل من تو فکر بوده  و......................... 

با یه رعد به منو اون ثابت کردی که آره رعد من صدای عرشه .آهااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا ی مردم بیدار شین. 

فقط یه رعد کار اون پسر رو تموم کرد.!!!!فقط یه رعد تو....

بهترین فرزند خانواده بوده و ............... 

آه خدای من چرا این مردم بیدار نمی شن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چرا من بیدار نمی شم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من هیچ وقت این قدر از خودم بیزار نشده بودم.......

نمیفهمم چرا ما نمی تونیم یک رنگ بشیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

روی این زمین داغ

داره بارون می باره یواش یواش

زمینو تر کرده این بارون ناز

خدای ما خوب می دانست

که سبزی و گل و گیاه از آبای اون می خورن

خوب می دونست که مردمش

آبی واسه خوردنشون نمونده بود

خوب می دونست که دیگه

پرنده ها براشون آب و دونی نمونده بود

که همه با هم و یک صدا بگن

شکرت خدای مهربون

اینو زمانی که توی گرما یهو بارون بارید گفتم...

خدایا چرا منو از مرداب نمیکشی بیرون؟؟؟؟

آخه مگه خودت راهش رو جلوم نداشتی که تمومش کنم.پس چرااین بار نه تنها من بلکه عزیزترین من رو هم وارد ماجرا کردی؟؟؟؟/

مگه تو نگفتی که این مرداب عمیق و کثیف بیا بیرون؟؟؟

نمیدونم بعضی وقتا به این که تو واقعا راضی بودی یا نه شک می کنم....!!!

من اون حسی رو که باعث می شد مادرم و پدرم از دستم همیشه دلخور باشن رو نمی خواستم....

من این حس حالا رو دوست دارم البته اگه کسی مزاحم
آرامش من و اون عزیزم نشه.....

یه مهربونه.یه یار و دوست که ..........

خدا خوب میدونه که کیو میگم.....!!!!

خدایا نذار آرامش روحی من و این دوست و یار بهم بریزه......

آخ که چه شبها را گذراندم

شبهای تیره و تار که می دادند آزارم

در آن شبها در گوشه ای از کنج دلم

می دیدم عشقم را که براستی بود آرام

خسته و دل شکسته می زد حرفی آرام

که ای خدای مهربان به من ناتوان کمکی کن

تا بتوانم که در کنج دلم عشقم را آرام ببینم

تا بتوانم پرواز کنان خود را به او برسانم

آه که چه شبهایی بود که من آن بالا و او پایین بود